W kolejnym odcinku podcastu Dodane do backlogu rozmawiamy o czymś, o czym rzadko mówi się głośno - jak właściwie organizujemy naszą własną pracę produktową. I dlaczego większość dnia często znika na byciu “zajętym”, a nie produktywnym.
lub Apple Podcast.
Zderzyliśmy jak zawsze nasze różne doświadczenia - jak planujemy tydzień, żeby dowieźć to co naprawdę ważne (a nie tylko być zajętym), jakieś są nasze rutyny i jak nasza praca ewoluowała przez lata.
Trochę taktycznie, ale jak zawsze na bazie naszych kilkudziesięciu (:D) lat błędów i doświadczeń w pracy produktowej:
Wojtek Smajda (Senior Product Manager, IBM)
Jakub Tutaj (Growth Product Manager, Mixmax)
Marcin Jedrzejczak (Principal Product Manager, Celonis)
Tomek Tomaszewski (Head of Product, BrainBits.ai)
W odcinku usłyszysz:
(01:36) - Nasza poranna rutyna w pracy i wojna o Slacka - czy sprawdzać wiadomości od razu po przebudzeniu?
(10:20) - Jak dbamy o czas na „Deep Work”?
(16:16) - Budżet uwagi: Czy wydajesz go na drobne po 5 groszy, czy na grube tematy?
(28:00) - Zasada 5 wiadomości: Kiedy przestać pisać i po prostu zadzwonić?
(47:00) - Planowanie tygodnia: Metoda 3 celów i dlaczego poniedziałek jest lepszy niż piątek.
(58:23) - Dlaczego przestaliśmy chodzić na wszystkie spotkania
Moje najważniejsze insighty z rozmowy:
Twój budżet deep work to średnio 2-4 godziny dziennie - i koniec. Nie 8 godzin „skupienia”. Nie 6. Dosłownie 2-4 godziny efektywnej pracy głębokiej to wybitny dzień. Resztę zjada bieżączka, kontekst switching i rozgrzewka. Im szybciej to zaakceptujesz i zaczniesz chronić te godziny jak skarb, tym lepsze będą Twoje wyniki.
Sprawdzenie Slacka rano nie jest złe - ale masz świadomie wybrać, kiedy to robisz. Jedni zaczynają od przeglądu (żeby wiedzieć, czy nie ma pożaru - to JA), inni chronią rano jak źrenicę oka i wchodzą w deep work od razu. Nie ma jednej odpowiedzi. Jest tylko jedna pułapka: wchodzenie na Slacka odruchowo, bez intencji. To właśnie kradnie Ci focus zanim w ogóle zaczniesz myśleć.
Nie musisz odpowiadać szybko – musisz ustawiać oczekiwania u stakholderów. Kuba ma na to fajną zasadę, którą komunikuje wprost: „Jeśli jestem online, odpiszę w ciągu godziny – ale ta odpowiedź może Cię nie zachwycić.”. Responsywność nie polega na byciu zawsze dostępnym. Polega na tym, żeby ludzie wiedzieli, czego i kiedy mogą się po Tobie spodziewać. To jest zarządzanie zależnościami, nie unikanie ich.
Tygodniowe planowanie działa - ale tylko jeśli masz max 3 priorytety. Jeden duży cel + dwa poboczne. Jeśli zrobiłeś te 3 rzeczy – był zarąbisty tydzień. Reszta to szum, który i tak się pojawi. Im wyższe seniority, tym krótsza lista: junior PM pisze 15 rzeczy, senior – dwie. Nie dlatego, że robi mniej. Dlatego, że wie, co naprawdę jest ważne
Rozmowa na żywo czasem rozwiązuje w 3 minuty to, co na Slacku ciągnie się godzinami. Praca synchroniczna nie jest złem. Złem jest brak intencjonalności - czyli gadanie non-stop, bo wszyscy siedzą w jednym pokoju. Ale jeśli w wątku na Slacku wymieniasz już piątą wiadomość i nadal nie ma decyzji - zrób calla.
Większość naszej pracy i tak okazuje się błędna – więc wykryj to jak najszybciej. Bez względu na to, jak świetnie priorytetyzujesz, zbierasz insighty i prowadzisz discovery – duża część rzeczy, które robisz, okaże się po prostu nietrafionym kierunkiem. Nie ma czym się frustrować. To jest powód, żeby budować krótkie pętle feedbackowe i nie wkładać 3 miesięcy pracy w coś, zanim sprawdzisz czy w ogóle warto.
PM odpowiada za energię zespołu - nawet gdy sam ma dołek. Kiedy eksperyment nie wyszedł, sprint leży, a morale siada – ktoś musi powiedzieć żart, zrobić oddech i zapytać „dobra, jak do tego podchodzimy jeszcze raz?". Nie chodzi o udawanie, że jest dobrze. Tylko o świadome zarządzanie atmosferą, która bezpośrednio wpływa na to, czy zespół spróbuje kolejny raz z energią - czy odpuści.
